Graaf Ramón Berenguer III (1082-1131)

Wie wandelt over de straat Via Laietana komt langs Plaça de Ramon Berenguer el Gran welke vlakbij Catedral de la Seu gelegen is. Een prachtig plein waar je o.a. de Romeinse stadsmuren ziet en het levensgrote beeld van Graaf Ramón Berenguer III (1082-1131) op zijn paard.

Wie was Graaf Ramón Berenguer III?
Graaf Ramón Berenguer III was militair, in bezit van Het Huis van Barcelona en had 3 uitstekend getimde huwelijken. Hij werd ook wel “De Grote” genoemd. Zijn dochter Berenguela had hij uitgehuwelijkt aan Alfons VII van het koninkrijk Castilië. Dat was erg slim want zo kreeg hij een machtige bondgenoot erbij. Mochten de aanvalsplannen van koning Alfons I van Aragón (el Batallador, de Strijder) ooit beginnen, dan was graaf Ramón nu veilig.

Ramón Berenguer zette een strategische meesterzet in 1131. Om Het Huis van Barcelona zekerheid te bieden met goede steun wist hij het lidmaatschap van de Orde van de Tempeliers voor zich te winnen. Deze invloedrijke monnik-strijders kwamen goed van pas voor een goed verlopende machtsoverdracht aan zijn oudste zoon, Ramón Berenguer IV die later weer het veld in zou moeten om te vechten tegen de Moren. Kort hierna komt Ramón Berenguer III te overlijden op 19 juli 1131.

Het beeld
De gemeente van Barcelona was van mening dat een groot vaderlander als Ramón Berenguer III een beeld verdiende en de beeldhouwer Josep Llimona maakte een ruiterbeeld op ware grootte. Tijdens de Eerst Wereldtentoonstelling van 1888 won het beeld zelfs een prijs.

Graaf Ramón Berenguer III (1082-1131)Zoals veel paviljoens en beelden verdween ook dit beeld na de Expo in een magazijn. Toen het nieuwe plein, Plaça de Ramon Berenguer el Gran zijn opening kreeg in 1950 kwam het beeld terug in de straten van Barcelona. Helaa was het beeld van was gemaakt en al flink beschadigd. Ook de staart miste van het paard. Beelden kopiist Frederic Marès kreeg de opdracht een bronzen kopie te maken, met nieuwe staart.

Op 11 maart 1950 werd het nieuwe ruiterbeeld gehuldigd. Het zag er super uit, maar de staart was voor velen toch wel net een reuzenzwabber. De Barcelonezen vinden dit nog steeds, maar het beeld is altijd blijven staan.

In de avond schijnt er een grote lamp op het ruiterbeeld en de schaduw is dan te zien op het hotel ernaast.

Privé tour in Barcelona met Nederlandse gids bij BroodenTomaat interview

Trots! Esther van Mooiste Stedentrips benaderde mij met veel interesse om een interview af te nemen over mij als inwoner van de wijk Eixample met een eigen bedrijf voor privé fietstours en privé wandeltours in het Nederlands!

Vers bij Petit Pot Bistro!

Lees via deze link het gehele interview en lees waar ik woon, waar ik graag kom (tips, tips, tips) en waarom BroodenTomaat uniek is!

BroodenTomaat

Een leuk artikel die ik graag op mijn blog met jullie wilde delen en wellicht hebben jullie wat aan de tip als website voor iedere stedentrip!

Zonnige groetjes Ingeborg

Theater Borràs

Ik kom er vaak voorbij, Theater Borràs aan Plaça d’Urquinaona, 9. Hij valt me altijd erg op omdat hij op een hoek naar het plein gericht staat en het ziet er altijd erg uitnodigend uit. Dit theater was oorspronkelijk een filmzaal net zoals de meeste theaterzalen van Barcelona. Theater Borràs bestaat sinds 1931 en er worden voornamelijk komedies opgevoerd.

Theater Borràs

Geschiedenis van Theater Borràs
Cine Urquinaona, dat was de naam van deze filmzaal in 1931. Op 16 mei was de opening en er speelden films van Paramount en Warner Bros. Er waren 950 zitplaatsen die verdeeld waren over de parterre en balkons. De aankleding van de filmzaal was helemaal van zijn tijd, een prachtige Art Deco-stijl zorgde voor een mooie geheel. Af en toe vond er een balletvoorstelling plaats of was er een theatervoorstelling te zien.

De naam van de filmzaal veranderde in Cine Francesc Ferrer tijdens de Spaanse Burgeroorlog. De naam kwam van de anarchistische meneer Ferrer, een vrijdenkende pedagoog (1859-1909).

De naam veranderde weer van naam in 1943. Nu kreeg het de naam Cine Borràs, vernoemd naar de acteur Enric Borràs. Nog altijd waren er ook theathervoorstellingen te zien.

zaal van Theater Borràs

In 1953 is de filmzaal overgenomen door Grup Balañà. Zij hebben o.a. ook theater Coliseum en Tívoli. Zij zorgde voor de benodigde renovatie en in 1966 werden de deuren weer geopend. Vanaf die tijd werden er voornamelijk filmklassiekers gespeeld.

Vanaf het jaar 1990 waren er zowel film- als theatervoorstellingen te zien en in 1995 kreeg het zijn huidige naam, Teatre Borràs en zou het de bedoeling zijn meer theater- dan filmvoorstellingen op te voeren. Opnieuw is het pand gerenoveerd en heeft nu 740 zitplaatsen, waarvan 270 op de balkons.

Heb je zin in een leuke voorstelling in Barcelona? Neem dan een kijkje op de website van Grup Balañà.

Casa Ramon Mulleras aan Passeig de Gràcia

Manzana de la discordia

Passeig de Gràcia is een prachtige straat, vol met chique winkels en imposante gebouwen. Naast de indrukwekkende panden als Casa Batllo, Casa Amatller en Casa Lleo Morera zijn er ook andere indrukwekkende panden te zien, maar minder opvallend door de overstemmende, rijke panden eromheen. Een minder opvallend pand, is Casa Ramon Mulleras waar ik graag meer over wil vertellen want dit pand valt haast niet mee rop in het ¨Manzana de la Discordia¨.

Het pand.
Het oorspronkelijke huis had de naam Casa Ramon Comas uit het jaar 1868 en was ontworpen door de architect Pau Martorell. Het pand werd jaren later verkocht aan Ramon Mulleras en die liet het pand in 1911 geheel renoveren door de Catalaanse architect Enric Sagnier.

Er zijn maar weinig decoratieve elementen te vinden aan het pand en maakt het mede daardoor een stuk minder interessant. De rijk gevulde panden ernaast nemen alle aandacht weg. Toch is dit pand later gerenoveerd, want in 1911 stonden de panden als Casa Batlló, Casa Amatller en Casa Lleo Morera er al. Dit is dan ook geen Modernistisch pand geworden, maar een pand in eclectische stijl. ( Eclecticisme zijn verschillende stromingen en stijlen uit het verleden.) Aan de gevel van Casa Ramon Mulleras is een decoratie te vinden in rococo stijl met een neoklassieke architectuur. Het balkon op de eerste verdieping is tevens galerij en de gevel wordt in twee horizontale stukken gescheiden door het balkon op de derde verdieping met de horizontale fries.

Casa Ramon Mulleras aan Passeig de Gràcia

De architect.
De architect heeft een enorm lange naam; Enric Ferran Josep Lluís Sagnier i Vallavecchia en leefde van 1858 tot 1931. Het is een onbekende architect voor toeristen, maar hij heeft zo’n driehonderd gebouwen ontworpen in Barcelona. Maar ja, het is geen Gaudi, heeft geen organische vormen en maakte geen gebruik van natuurlijk lichtinval. Gebruikte weinig decoratie en daarom minder interessant voor de Barcelona bezoeker. De architect heeft zo ontzettend veel gedaan in zijn leven doordat hij goede relaties had met belangrijke mensen in de stad en zo vrij gemakkelijk van opdracht naar opdracht ging. Veel mensen vonden zijn werk er goed uitzien, niet te druk, erg extreem of opvallend.

Eigenlijk was het Modernisme op een sobere manier. De Romaanse en Gotische stijlen en de middeleeuwse architectuur zijn herkenbaar in zijn werken evenals de Rococo stijl. Tot het jaar 1900 werkte hij monumentaal en groots. De volgende 10 jaren werd dit meer Modernisme, zoals dat toen typisch was, en begon meer aandacht te schenken aan decoratieve elementen zoals de Rococo stijl. Na 1910 werd het meer een klassieke Franse stijl.

Casa Ramon Mulleras