We gaan een heel stuk terug in de tijd, want de geschiedenis van Barcelona begint in de Bronstijd. Deze is van 2300-800 v. C.
Een stam genaamd Laietani vestigde zich toentertijd op de berg Montjuic. Ze waren zowel verwant aan de Kelten als de Berbers en behoorden daarom tot de Kel-Ibersche stam. Ze leefden er vooral van de landbouw.

Volgens de oude legende is het zo dat hierna Hercules Barcelona heeft opgezet. Dat is nog voor de stichting van Rome wat dus van 800-700 v. C was.

Zo rond 230 v. C. was de stad in handen van de Carthagenen. Een stad was het nog niet echt te noemen toentertijd.

Rond 133 v. C. veroverden de Romeinen de “stad” en kreeg de stad de naam Barcino. Catalonië noemden ze Hispania Citerior en was het vooral een goed doorgangsgebied naar het rijke zuiden, Hispania Ulterior. In deze tijd is ook het ontstaan gekomen van beide taalgebruik in Catalonië, het Spaan en Catalaans. Zowel Spaans als Catalaans is ontstaan vanuit het Latijn. De soldaten spraken het “platte Latijn” en vermengden deze met Kelt-Iberische talen van het volk. Het Spaans (Castellaans) werd gesproken door “hogere kringen” en is dan ook het “chique Latijn”. Barcino was is deze tijd een kleine, versterkte stad wat meer een militair was dan een bewoonbare stad.
Er stond een Romeinse tempel op de heuvel Mon Taber waar tegenwoordig de kathedraal staat en waar Placa Sant Jaume is, was het forum gelegen.
De Romeinen hadden een strategische ligging uitgezocht, ligging aan zee en beschutting van Collserola, het bergmassief. De Nederzetting was eveneens tussen Llobregat en Besos gevestigd. Deze twee rivieren zorgden voor een goede verbinding met het binnenland.

Tussen 400-500 werden de Romeinen veroverd door vele verschillende Germaanse stammen; Vandalen, Alanen en de Sueven en uiteindelijk door de Visigothen, ook een Germaanse stam. Een deel van deze Visigothen vertrok naar het westen en werden daarom Visigothen genoemd.
De Gotische Koning Athaulf wilde hier in Barcino zijn hof vestigen en de verdere handel en bestuur overnemen. Ook wilde hij verder uitbreiden naar het zuiden.
Het voordeel was dat ze beschaafder waren dan de andere Germaanse stammen die in het noorden waren en mede door deze beschaafdheid en socialiteit konden zij zich makkelijk vermengen met het post Romeinse Barcino. Zelf het Katholieke geloof bleef toegestaan ondanks dat de Goten een andere godsdienst hadden, het Arianisme.
Koning Recaredo I bekeerde zich tot het katholieke geloof en daarmee vielen alle verschillen die er waren tussen de Goten en de oorspronkelijke bewoners weg. Er werden nieuwe kerken gebouwd en niet alleen in Barcino maar in heel Spanje.
Later kwam er een machtstrijd tussen het Koningshuis en de onafhankelijke adel en daarmee verzwakte het Gotische rijk.

Tussen 600-700 kwam de Arabieren in beeld. Zij hadden al eerder Andalusië veroverd en veroverden nu heel Catalonië.

Na 100 jaar verloren de Arabieren Catalonië alweer aan het Frankische Koningshuis die Catalonië aan het Heilige Roomse Rijk toevoegden.

In 713 kwam de Moren aan de macht. Barcelona bestond uit vele kleine straatjes.

In 801 kwam de stad in handen van Karel de Grote. Onder het Frankische bewind verkreeg Catalonië politieke onafhankelijkheid.
Later kwam Guifre el Pelos (Wilfried de Harige) in beeld en smeedde Catalonië tot een geheel. Nu werd ook Barcelona de hoofdstad van het Graafschap Catalonië, omdat hij hier ging wonen. In deze tijd woonden er mensen op de vlaktes en in de bergen van noord, noordwest Barcelona die zich Catalanen noemden.
Tegenwoordig is de Catalaanse taal het meeste vergelijkbaar met de oorspronkelijke taal van Zuid-Frankrijk. Het “Lanque d’Oc.

Uit de tijd van 900-1100 zijn er nog maar weinig overgebleven gebouwen. Toch, dankzij een hecht feodaal systeem, een machtig en legendarisch graafschap, onafhankelijk van zowel de Spaanse als de Franse buren is de oudste kerk van Barcelona behouden; de Sant Pau Del Camp.

In het jaar 1100 ontstond het eerst geschreven wetboek van Europa genaamd Usatges (gebruiken).

In 1137 smolten Barcelona en Aragon samen doordat er een huwelijk plaatsvond tussen Ferdinand I van Aragon en Isabella van Castillië en werd het een bloeiend commercieel centrum, concurrent van de Italiaanse havens en werd Catalonië rijk met plunderingen na de val van het Moslim Kalifaat Cordoba.
Jaume I regeerde Catalonië en werden uiteindelijk alle Arabieren van de Middellandse zee eilanden verdreven en beheerden de Catalanen alle handel van dit gebied. In onder andere Venetië, Athene, Beiroet, Genua en Tunis hadden zij handelsagenten en consulaten en dreven richting het noorden handel met Vlaanderen. Verder heerste Barcelona over Napels, zuid-Navarra, Sicilië, Malta, Sardinië, Valencia, de Balearen, de Franse regionen van Rousillon, Cerdagne en delen van Griekenland.
Een enorm bouwproject werd gestart die ook onder leiding van Jaume I gingen. Er werden nieuwe stadsmuren gebouwd en maakte het gebied wel twintig maal groter. Deze plaats is de huidige Barri Gotic. Ook werd het stadshuis, de Kathedraal, de Salo de Tinell aan de Placa del Rei, de Santa Maria’s del Pi en del Mar gebouwd. Helaas waren er mislukte tarwe oogsten en brak de pest uit. Toch behielden de Catalanen de macht tot begin 1400.

Vanaf 1400 ging het minder goed en duikelden er financiële crisissen op en kwamen de Genuanen de markten verwoesten. Helaas waren ook de Kroonprinsen van Castilië meer geïnteresseerd in het financieren van hun eigen ambities en “knepen Catalonië uit”. De rijkdom en de plunderingen in Amerika werden niet verdeeld over Catalonië.

In 1462 kwam er een opstand tegen Koning Juan II en eindigde in 1473. Tot eind 1479 is Catalonië altijd onafhankelijk geweest.
Toen kwam Columbus “terug van zijn eerste reis” en ging het monopolie van de handel met zijn nieuwe ontdekte werelden naar Cadiz en Sevilla.

Inmiddels waren de boeren in opstand gekomen. Ontevreden Catalanen grepen naar hun wapens en in 1701 vochtten de Catalanen met Engeland en Oostenrijk tegen Filip V, de Franse kandidaat voor de Franse troonopvolging.

De successieoorlog duurde tot 1714 en verslaat het Castelliaanse Franse bondgenootschap Catalonië, Engeland en Oostenrijk. Catalonië verloor al haar rechten en zelfs het Catalaans werd verboden.
Filip V bestuurde dit gebied regelrecht vanuit Madrid en de vele belasting werd regelrecht gestopt in de bouw van een gigantische vestiging “la Ciutadella” om zijn onderdanen in de gaten te houden.
Ook werden de Universiteiten gesloten en mochten de Catalanen geen handel meer drijven.

Na 1778 werd de regio steeds rijker doordat Catalonië geoorloofd was met Amerika te handelen. Hierdoor ontstond de eerste industriële revolutie van Spanje gebaseerd op katoen, wijn, kurk en ijzer.

Rond 1830 verviel bijna de Catalaanse cultuur en taal maar dankzij het Europese romanticisme werd het toch behouden. Een kruistocht van dichters en schrijvers, de Catalaanse Renaixenca of Renaissance, wilden de taal weer populair maken. Rond die tijd ontstond een sterke nationalistische beweging en werd de taal enthousiast ontvangen door alle politieke partijen.
De stad werd nu een ideaal handelscentrum de stadsmuren werden gesloopt en werd Barcelona uitgebreid met L’Eixample. Ontworpen door Lldefons Cerda. Barcelona werd met omliggende dorpen verbonden en konden de arbeiders fatsoenlijk gehuisvest worden. De rest van Spanje keek neer op de industriële revolutie op Barcelona die voet aan de grond kreeg. Barcelona presenteerde zich aan Europa met de wereldtentoonstelling in 1888. Het beeld van Columbus was het eerste symbool van het nieuwe Barcelona. De Catalanen waren er echt van overtuigd dat hij uit Spanje kwam, echter kwam hij uit Italië en ruste hij in Barcelona uit van zijn eerste reis.
Er kwamen twee openlucht markten, de Mercat del Born en Mercat Sant Antoni.
Het ford wat gelegen was in de la Ciutadella werd neergehaald en zo werd Arc del Triompf de ingang van de wereldtentoonstellingen naar het Parc de la Ciutadella.
De stad werd zowel als politiek, economisch en cultureel als centrum weer belangrijk en begon weer opnieuw te groeien. Er kwamen moderne ideologieën de stad binnen en er volgde een renaissance met mensen als Antoni Gaudi.

Begin 1900 was het erg onrustig geworden in Spanje en werd er een hoop oproer veroorzaakt door de Anarchisten, Republikeinen, Bourgeois regionalisten, Gangsters, Terroristen, Pistoleros en Centralisten. Hierdoor kwam er een massale immigratie naar Barcelona en van 115.000 inwoners in 1800 verhoogde het tot aan 1900 naar meer dan een half miljoen. Daarna gingen mensen massaal de industrie in en werden het er meer dan een miljoen in 1930.
Aan het einde van de WW steunden de werknemers de Anarchisten.
In 1919-1920 zakte de industrie van tachtig procent sterk in elkaar tijdens een golf van stakingen. Werkgevers huurden huurmoordenaars in om vakbondleiders te doden.

Er kwam een Spaanse burgeroorlog in 1936 en hiermee kwam er een einde aan de groei van de stad. Meerdere keren werd de stad gebombardeerd en werd de stad veroverd door dictator Francisco Franco. Aan de Catalaanse cultuur en autonomie kwam een einde en werd de stad als fabriek gebruikt. Catalanen waren niet van plan zich over te geven aan Franco en duizenden Catalanen vluchtte de grens over naar Frankrijk, Andorra en nog veel verder.
Catalaans werd direct in het begin verboden en Franco liet duizenden arme immigranten uit Andalusië binnenkomen met zijn ijdele hoop de overgebleven Catalanen met constante pogingen te verdingen tot zelfstandigheid. Maar de kinderen en kleinkinderen bleken nog Catalaanser te zijn dan de Catalanen dus dit mislukte. Een publieke groepsdans, de Sardana, werd eveneens verboden. De dans drukte het gevoel van saamhorigheid uit.

Rond 1960 ging het economisch beter door de toekomstige toerisme uit noord Europa. Zij nestelden zich in de Catalaanse vissersdorpen rond Barcelona.

Toen Franco in 1975 overleed kwam er een einde aan de isolatie en onderdrukking en werd Spanje opnieuw een Koninkrijk; Juan Carlos I en kreeg Catalonië opnieuw gedeeltelijke autonomie in 1979 waarbij het Catalaans weer een officiële taal werd. Barcelona kon zich weer vrij ontwikkelen en kwam de Catalaanse cultuur weer terug.
Het lokale parlement werd weer geïnstalleerd en de Sardana werd weer meerdere keren per week gedanst.

In de jaren ‘80 was alles aardig goed hersteld en organiseerde Barcelona zelfs de winterspelen voor 1992. Daarvoor moest wel het een en ander worden gemoderniseerd; metronetwerken en ringwegen werden aangelegd en Barceloneta samen met een groot deel van het centrum werden opgeknapt. Ook werd het vliegveld uitgebreid. Kortom er waren vele grote bouwprojecten en werden de historische gebouwen hersteld. Waaronder een aantal van Antoni Gaudi.

Nog altijd is er een strijd tussen Madrid en Barcelona en beweren beide een welvarende stad te zijn. De Spaanse regering erkent niet het succes van Barcelona en dat is voor Catalonië al een hele grote overwinning.

Barcelona is anno 2009 uitgebreid tot een van de belangrijkste en modernste steden van een van de belangrijkste culturele steden van de Europese Unie.
In de Gotische wijk en el Raval is nog veel Middeleeuwse architectuur te zien en is het verleden te zien in verschillende musea. Een gedeelte is te zien in Palau Reial Major en in het Conjunt Monumental de Placa del Rei. Deze museas hebben vele archeologische vondsten. Zelfs is het mogelijk om ondergrondse ruines van de Romeinse stad te bezichtigen. Tussen 1359 en 1962 is door onder leiding van Guillem Corbonell de raadzaal van het Koninklijk Paleis opgetrokken en is een indrukwekkende getuigenis van het roemrijke verleden. Dit mensgerichte gebouw is drieëndertig en een halve meter breed. De geschiedenis van het ijzeren tijdperk is in museu d’Arqueologic in beeld gebracht.